vrijdag 12 september 2014

Een coole prefab tuinkelder


Zomerse verkoeling in de tuinkelder

Onze tuinkelder kan altijd rekenen op heel wat goedkeurende blikken van bezoekers. Als een beter en mooier alternatief voor een tuinhuisje spreekt deze prefabkelder bijzonder aan. In onze zoektocht naar energieloze koelte, lieten we ons inspireren door de vroegere ijskelder. Uiteraard erkennen we in de ijskelder van weleer onze meerdere, gewoon geniaal deze energieloze koelte uit vervlogen tijden. Misschien is het een goed idee om deze transitiekoelkast opnieuw van onder het welvaartsstof te halen. Met het belabberde energiebeleid in het achterhoofd kan de luxe van duurzame koelte een zegen zijn. 

Een cool prefab ideetje

Een prefabkelder is een mooi kubusding. Te mooi zelfs om zomaar te verstoppen onder de woning. Het omwoelen van de bodem onder de woning betekent extra kosten en stabiliteitsproblemen voor de omringende muren. Om grondverzakkingen te voorkomen dienen de funderingen rondom de omwoelde aarde extra gewapend en verstevigd te worden. Maar dan begint het pas. Hele vrachten huisvoorraad dienen dagelijks trap op- en afgezeuld te worden. Op dit dagelijkse huisritueel komt al vlug sleet met het alom bekende resultaat als gevolg: het trapgat staat vol omdat men past voor een afdaling naar de privé catacomben. Familiale ergernis alom. Het kan nochtans prettiger, creatiever en speelser: we plaatsen de prefabkelder gewoon in de tuin. Kies daarbij een inplanting waarvan de afstand tot de keukendeur en de groentetuin op elkaar afgestemd zijn. De kelder wordt voor één derde ingegraven. Een fundering is hier niet nodig. Een drainagebuis er rond voorziet in de afwatering. De mogelijkheid tot waterevacuatie bepaalt de maximum ingraafdiepte. De deuropening, speciaal aangevraagd langs de zijkant, zit verscholen achter een twee meter lange gemetste tunnel, gericht op het noordoosten. Deze tunnel houdt de deur droog en in de schaduw. We kiezen voor een volle afdekplaat. Vlak voor de deur met instapdrempel is een goot voorzien die het overtollig water afleidt naar de drainage/afwatering. Een verluchtingsrooster in de deur en een ventilatieschouw verzorgen de luchtverversing. De betonfabrikant voorziet in een ventilatiebuisaansluiting. Voor de vochtregulatie in de kelder is het wenselijk een wand vol te stapelen met silicaatstenen. De betonnen wanden kunnen immers het overtollig vocht niet accumuleren. Het metselen van stapelrekken in rustieke gevelstenen is eventueel een andere elegante oplossing.
De buitenafwerking

Het betonnen huisje wordt ingegraven. Het lijkt wel een reuze molshoop. Vooraf werd een stevig kunststofzeil als extra afdichting over de kelder aangebracht. Aan jou om er wat fijns van te maken: een kruidenspiraaltuin, een speelheuvel, een keuvelheuvel, een kleurrijke bloemenheuvel of een uitkijkpost. Geef uw creativiteit de vrije loop. Deze groene glooiing schept heel wat mogelijkheden om de rest van de tuin in functie van deze reliëfwijziging te ontwerpen. Je krijgt hier de kans om de saaie grijze middelmaat van een eentonig steriel minivoetbalveldje te overstijgen.

De zonnefrigo

Het prefab betonnen huisje van ongeveer 10 ton wordt geleverd en geplaatst voor een 2.750 euro. Daarvoor krijg je een waterdichte kant-en-klaar-ruimte van 2,7 x 2,2 x 1,9 meter hoogte (binnenafmetingen). Natte seizoenen leren ons dat waterdichte kelders geen overbodige luxe zijn. De binnentemperatuur is er uiteraard niet zo constant als in een kelder onder de woning. Deze varieert van +4 °C in de winter tot +16 °C in volle zomer, naargelang de afwerking en de dikte van de aardlaag. Voor de te bewaren producten is dit meer dan aanvaardbaar. De constructie is hoe dan ook vorst- en oververhittingsvrij, wat niet van een tuinhuis kan gezegd worden. Voor de verlichting kan geopteerd worden voor een klein pv-paneeltje met bijhorende accu. Een deurcontact schakelt automatisch de lamp aan bij het binnentreden van de koele ruimte.

Nadelen

Voor personen die leiden aan het ‘ja, maar’ syndroom kan het gebeuren dat het even naar buiten moeten stappen voor het halen van een streekbiertje of een fles wijn een obstakel vormen. De ‘ja, en’ positieve geesten zullen opmerken dat je drank, fruit en groenten met de kruiwagen tot bij de kelder kan brengen en dat dit een luxe van jewelste is. Leven als zonnekluizenaar in een prefabgrot behoort ook tot de ‘ja, en’ mogelijkheden en je beschikt bij nacht en ontij over een prima “survival cellar”. Je weet maar nooit!

Het volledige geïllustreerd pdf-artikel omtrent de coole tuinkelder word je opgestuurd door een mailtje naar willy.zon@skynet.be te sturen of je naam en e-mailadres als reactie op dit artikel in te vullen. Dit artikel verscheen eerder in het tijdschrift De koevoet/nummer-168

zaterdag 28 juni 2014

EasyPIC-7 µC platform in concert.


Vandaag zit mijn eerste niet actieve schooljaar erop. Maar, sommige zaken blijven in beweging, Panta Rei... Met een beetje vertraging kwam volgend nieuwsberichtje hier zachtjes binnengeslopen. De producent van de EasyPIC-7 microcontrollerplatforms plaatste onze aanpak van het voorbije schooljaar in de kijker: EasyPIC-7 µC-platform in concert


Een dynamische bries, die sinds enkele jaren doorheen onze ICT-Elektronica afdeling waait, streelt zachtjes maar doeltreffend onze goesting tot vernieuwende technologische initiatieven.

We bezweken voor de charmes van deze advertentie:
EasyPIC v7 is the seventh generation of our famous PIC development board. It is the product of accumulated knowledge over the past 10 years, and it’s state of the art in design, functionality and quality. It is loved by beginners and hobbyists, as well as professionals and used in education and development by thousands. The board comes with PIC18F45K22 device. EasyPIC v7 currently supports over 250 Microchip microcontrollers!


Een vliegende start dan maar…

Juni 2012: Na de vele overpeinzingen, twijfels en topoverleg is de kogel dan eindelijk door de kerk. Het e-order van 10 EasyPic7- development boards en tal van add-on boards werd geplaatst bij www.mikroe.com. Begin juli 2012 arriveerden deze 10 opwindende µC-schones vanuit Belgrado in onze school… ze hadden heel mooie grafische display ogen met een exotisch Touch screen. Deze dames verdienen een leuk optrekje.

De 10 EasyPIC-7 ontwikkelborden werden ingebouwd in 10 moderne microcontroller desks. Met de stijlvolle afwerking willen we onze jonge elektronici aansporen tot techno-fun. Lesinhouden mogen gerust wat kleurrijker, warmer, leuker en filosofischer ingekleurd worden.

Op 22 november 2012 openden onze leerlingen de magische µC-box en zetten hun eerste stappen met deze gloednieuwe fascinerende µC-telg. Het bleek een voltreffer te zijn. Momenteel werken we nog met de Micro-C free download compiler maar we kijken uit naar een full license met USB-dongle. De uitgewerkte voorbeelden, de hapklare applicaties, de prachtig geïllustreerde schema’s en het scala aan uitbreidingsborden zijn overweldigend. EasyPIC-7 is een heel waardevolle investering voor onze school en de leerlingen zien het helemaal zitten.



Willy Lievens & Franky Mestdagh.
Secundary technical school: VTI-Roeselare (Belgium)
Departement: ICT-Elektronica/ Project: WyFy-2013

donderdag 19 juni 2014

Bitcoin zet de banken buitenspel



Ons kapitalistisch systeem stond vijf jaar geleden oog in oog met zijn eigen vernietiging. Tot op heden zijn de beleidsmakers er goed in geslaagd de problemen voor zich uit te duwen, maar voor een echte oplossing passen ze. Dat maakt het systeem zeer kwetsbaar waardoor een ineenstorting nog altijd tot de mogelijkheden behoort. Als gevolg van de crisis verschansten de bankiers zich achter financiële alchemie. Voeg daarbij dat 80 % van de Belgen weinig tot geen financieel-economische basiskennis bezit, laat staan enige notie heeft van de schemerzones van het financieel systeem, en de weg is vrij voor een ongebreideld smossen met de zuurverdiende centen van de goedgelovigen en hun (ver)blind vertrouwen.

Denk even mee: als men je in 1997 vertelde over 'het internet', dat het wereldwijd versturen van papieren brieven, facturen en postkaarten zou vervangen door een bijna gratis systeem zonder tussenkomst van een centrale autoriteit, dan zou je dat wellicht moeilijk geloven.


Geloven in Bitcoin vandaag is als geloven in Apple in 1980. De technologie is absoluut revolutionair en jaagt het hele establishment de gordijnen in. De informatisering van de financiële wereld stelt ieder van ons paradoxaal genoeg in staat om de banken zomaar te bypassen. Bitcoin is een ongelofelijk knap staaltje van radicaal valutadesign. Niemand kan voorspellen of Bitcoin in zijn huidige vorm zal overleven, maar een ding is zeker: Bitcoin zet een heleboel mechanismes in beweging die het financieel weefsel grondig zullen veranderen. 

De P2P-community strikes back en ongelukkig wordt een mens daar nu ook niet van. Is Bitcoin een bubbel die voorbestemd is om uiteen te spatten of groeit hij uit tot een waardig alternatief voor andere munten zoals de dollar en de euro?

Het volledige geïllustreerd pdf-artikel omtrent de Bitcoin word je opgestuurd door een mailtje naar willy.zon@skynet.be te sturen of je naam en e-mailadres als reactie op dit artikel in te vullen. Dit artikel verscheen eerder in het tijdschrift De koevoet/nummer-166

zondag 8 juni 2014

Forget 3D-printing, here is 4D-printing


Hoe 4D-printing de maakindustrie op zijn kop zet

Voorwerpen die je zo programmeert dat ze zichzelf samenstellen? Producten die hun vorm automatisch aanpassen als de omstandigheden dat vereisen? Als het van Skylar Tibbits afhangt, is dit binnenkort schering en inslag. In hun Self-Assembly Lab in het Massachusetts Institute of Technology (MIT) sleutelen ze hard aan de doorbraak van slimme productietechnologieën op grote schaal. Men spreekt van 'Smart Assembly Revolution'.


4D-printing is 3D-printing met slimme materialen. De vierde dimensie is een geheugencomponent die er aan toegevoegd wordt. Deze materialen beschikken over een programmeerbaar geheugen, een soort materiaal DNA, en weten precies hoe zichzelf te assembleren. Ze onthouden hun oorspronkelijke vorm. Losstaande delen kunnen zichzelf via onderlinge interactie opbouwen tot een geordende structuur. Daarbij volstaat het om passieve energie (warmte, trilling, lucht, zwaartekracht of magnetisme) toe te voegen om vormen op grotere schaal te laten overgaan in andere.

Op de video zie je op minuut 1:30 een 3D-geprinte platte ontvouwing van een kubus. Eenmaal ondergedompeld in water plooit de ontvouwing zichzelf terug naar zijn oorspronkelijke kubusvorm. We kennen ook allemaal het effect van het achteruit spoelen van filmpjes waarbij bijvoorbeeld een gebroken vaas terugkeert in de tijd en als het ware zichzelf herstelt. Wel dit is niet langer fictie of een terugspoel truc maar 4D-realiteit.    

De applicaties zijn enorm en zoveel is zeker, deze technologie zal brokken maken of juist nooit meer.

zaterdag 7 juni 2014

3D-printen: het witte konijn uit de techno toverhoed

De derde dimensie doet de printwereld op zijn grondvesten daveren. Uit onze huisprinters zullen in de nabije toekomst niet langer alleen maar teksten en foto’s rollen, maar objecten van de meest diverse pluimage. Van meubels en brillen tot organen, gitaren en pizza’s. De sciencefiction wordt nu wel heel tastbaar en reëel. Meteen volgen ook waarschuwingen voor mensen met minder goede bedoelingen die wapens en bommen uit de printer zullen toveren. Voorlopig concentreren we ons op deze wonderbaarlijke technologie als een zuiver staaltje van radicaal design.


Het volledige geïllustreerd pdf-artikel omtrent de 3D-revolutie word je opgestuurd door een mailtje naar willy.zon@skynet.be te sturen of je naam en e-mailadres als reactie op dit artikel in te vullen.
Dit artikel verscheen eerder in het tijdschrift de Koevoet nummer-164

vrijdag 23 mei 2014

Een kabelstripper



Grondstoffen worden steeds schaarser. Recycleren is bijgevolg meer dan aangewezen. Elektriciens beschikken over heel veel resten van kabels en draden. Vroeger werd de isolatiemantel er gewoon afgebrand. Dat leverde mooi schoon koper op. De zeer ongezonde zwarte rook moest je er dan maar bijnemen.

In Mariënstede vzw kregen ze de vraag van een plaatselijke elektricien of het haalbaar was een recyclage stripatelier op te starten. In Mariënstede hadden ze reeds jaren ervaring met een kurkatelier waar wijnkurken vermalen worden tot kurkgranulaat om wanden te isoleren.

Het prijsverschil tussen ongepelde koperdraad (elektriciteitskabel) en gepelde koperdraad is ongeveer €4,50 per kilo. Gestript koper is dus veel meer waard. De elektricien was bereid de helft van de meerwaarde af te staan, een win-win operatie dus. Waarom het kostbaar koper spotgoedkoop verkopen als het ook relatief gemakkelijk geplet kan worden? Je kan de koperdraad met een striptang pellen, maar dit is een lastige en tijdrovende bezigheid die niet binnen de motorische mogelijkheden van de atelierdeelnemers lag. Er bestaan ook dure stripmachines die het pletten bijna automatisch voor je doen. De professionals draaien de kabels tussen twee walsen door: het koper wordt geplet en snijdt zijwaarts door de isolatie: deze valt als een banaanschil van de aders af. Een kleine wals zelf maken zonder hulp van ervaren constructeurs leek niet aangewezen.
Het linkse gedeelte ontdoet de kabel van zijn buitenmantel. Het rechtse gedeelte is de pletwals.
Mariënstede vzw stuurde haar dochter Hilde.Zon op pad. Ze had een topontmoeting met twee ervaren metaalconstructeurs uit Poperinge die het idee bijzonder genegen waren. Eddy B en Luc H sloegen de handen in elkaar en toverden in korte tijd een prototype tevoorschijn. Mariënstede kon deze machine gratis gebruiken en uittesten.

Wordt vervolgd…  

donderdag 22 mei 2014

The most useless machine ever

Af en toe maken we op deze blog ook wat ruimte vrij voor een vleugje techno-fun. 

Onlangs kreeg ik in het Timelab, workspace for Art, tehnology & society, te Gent een te gekke demo van ‘the most useless machine ever’.

Wie aan de slag wil gaan vind zijn gading op de site van instructablesBij deze ‘share’ ik één van mijn favoriete sites. Deze site bulkt van de frivole doe-het-zelf techno-fun.  

Maar ook deze ‘frivolous engineering’ kan natuurlijk nog 8 x gekker. Op de site van geekologie doen ze er nog een schepje bovenop.

Maar nog zijn we niet tevreden. Stel dat we in dit concept de 8 schakelaars vervangen door 8 drukknoppen dan komt nog meer technoplezier in het vizier.
Wat te denken van de piano variante: Met de 8 drukknoppen kunnen we een octaaf spelen net zoals op een piano. Zodra we 3 noten -aantal is vooraf in te stellen- aangeslagen hebben komt de ‘useless machine’ uit zijn kot en speelt ze gewoon na.
Of misschien de rainbow variante: Met de 8 drukknoppen sturen we een kleur aan op een RGB-ledstrip (zwart, Rood, Groen, Blauw, de 3 mengkleuren en wit). Zodra we drie kleuren aangestuurd hebben zal de ‘useless machine’ op zijn beurt precies dezelfde kleuren aansturen.
We maken er dus een na-apertje van.

Have fun!
Willy.zon